Köyüm Dereköy

Dereköy adında bir köy var.
Gelipte görmeye gücüm yetmiyor.
Çeşmesi meydanda yolları pek dar,
Kimsem kalmamış ki bacam tütmiyor.

Gurbetçiler hasret kalmış yurduna,
Özlem ekmiş yolların ardına.
Karışırken hüzünlerin derdine.
Kimseler Kalmamışki bacam tütmüyor.

Köyüm bir zamanlar cıvıl cıvıldı!
Dostlar kalmadı, nereye dağıldı?
Kırlarda, bayırlarda sürü yayılırdı.
Kimseler kalmamışki bacalar tütmüyor.

Akpınarlar – Ateşler – Demirler –Elmaslar – Günerler,Güvenler,
Inanlar, Karacalar, Karadağlar, Keleşler, Kiliçlar, Tek ve Yılmazlar,
Göç eyledi Sönmez ve Yıldırımlar;
Kimse kalmamış bacalar tütmüyor.

Yıldırımlar nerde göğe mi çıktı?
Seneden seneye gelmeye bıktı.
Avluyu unuttu duvarı yıktı.
Kimsem kalmamışki bacam tütmüyor.

Sönmezler göç eyledi köyden.
Hasretin acısı düşmüyor dilden.
Haberde salmıyor, şu esen yelden,
Kimseler kalmamış ki bacalar tütmüyor.


Düzenleyen
Şemsettin Keleş